Hayata umutla baktığın, gözlerinin içinin güldüğü günler vardır, bilirsin. Herşey çok güzeldir. Umutla baktığın bir geleceğin, hayata sıkı sıkı tutunma nedenlerin vardır.

Sonra onu tanırsın.. Güzel, seni anlayan, yaşamına renk katan biri. Seni anlayan, gerçekten dinleyen biri. Kapılırsın. Gidersin peşinden. Mutluluğa koştuğunu düşünürsün. Henüz çok küçüksün. Yanılırsın.

Çok seversin. Delice. Uğruna ölebilecek, herşeyi verecek kadar. Ağzından çıkacak bir ‘seni seviyorum’a bakar gününün güzel geçmesi. Gülümsemelerin sahte, yatağın soğuktur. Kalabalıklar içinde yalnızsındır aslında. Nefes alırsın sen, yaşamazsın. O bilmez bunu. Kimse bilmez. Sen iyi rol yaparsın. Güçsüz değilim dersin.

Çığlıklar atmak istersin sen, bağırmak, haykırmak istersin. Kendini suçlarsın. Ne çok dilersin ölmeyi, biliyorum, ah ne içten istersin bunu.

Herkes hayata daha sıkı sarılman gerektiğini söylerken sen bırakırsın yaşamı. Gittiği yere kadar dersin. Sen de onlardan olursun. Yediği yemeğin tadını alamayan, duyduğu bir şarkıda hüzünlenen, yüzüne her gün sahte bir gülümseme takanlardan..

En önemlisi bir daha asla kendin olamazsın.

Ama o gider. Daha mutlu olur. Çünkü sen hep iyi dileklerinlesindir ona karşı. Allahım lütfen mutlu olsun, dersin. Ben mutlu edemedim ama o olsun. Lütfen benim için ağlamasın diye dua edersin onun hakkı olan gözyaşlarını dökerken..

26.11.2011 23:34